sepia
Opgroeiend als zoon van een fotograaf in het niet-digitale tijdperk, besef je al heel vroeg het belang van momentopnames uit het leven van mensen. Communie-, trouw- en zelfs soms rouwfoto’s maken herinneringen tastbaar.
Het intrigerende aan oude foto’s van onbekenden is dat ze woordeloos een verhaal vertellen. Elk schilderij in de reeks ‘Sepia’ is het verhaal van een mens. Alhoewel het een momentopname is uit het leven van de geportretteerde, vertelt het zoveel meer en o.m. de tijdsgeest is daarin zeer bepalend.
Het kindje met ernstige blik speelt anders dan kinderen in de 21e eeuw, de jongens op de portretten hebben handen als kolenschoppen en dat zegt ons alles over het harde labeur, het kleine meisje met de zwaan is dan weer een lieflijk in scène gezet portret.
Nostalgie schemert samen met het wit ook hier door, subtiel evenwicht zoekend met het aardebruine sepia en soms met een streepje kleur.
Sepia, stille verhalen die we allemaal bij ons dragen.